Murat Demir - MOpeneD - Artık Herşey Açık

Benim için herşey 2010 yılının ikinci veya üçüncü çeyreğinde başladı. Şener Şen ile Müjde Ar`ın başrollerini paylaştığı, Ertem Eğilmez`in yönettiği, 1988 yapımı "Arabesk" isimli filmi ilk kez baştan sona kadar izlemiş ve gülmekten ölmüştüm. Daha önce parça parça izlemiştim, komik kesitlerini internette görüp izliyor ve süpermiş deyip geçiyordum. Ama geçte olsa filmi başından sonuna kadar tek solukta izlemiştim. Hani bir film izlersiniz ve aklınızda bir kaç sahne kalır. İşte bu film öyle bişey değildi. Tüm film tam bir komediydi. Her sahnesi, her dakikası, her saniyesi tam bir komedi. Arkadaşlarıma anlatmaya çalışıyordum ama anlatmakla bitiremiyordum. Hangi sahnesini anlatsam diye düşünmekten zar zor anlatıyordum. Gülmekten cümleleri bitiremiyordum bile. Benim için bir anda liste başı olmuştu yani. Bu filmden sonra "Absürt Komedi" benim hayatımda başka bir anlam ifade etmeye başlamıştı.

Az önce çok uzun zamandır söylemek istediğim bir konu hakkında yazı yazıyordum. Bunu paylaşacaktım ama yarıda bıraktım yazmayı. Çünkü gerçekten o kadar sıradan bir konuyduki, ne bi karşı çıkanı nede bir faydası olacaktı.

Bu dünyada en çok nefret ettiğim insanlar hakkında yazıyordum. Hani şu kendi beynini kullanmayan, herşeyi başkalarından bekleyen, birisi demese su içmeyi bile düşünmeyen, her zaman başkalarını takip eden, birisi bişey yapsada bende ondan bakıp yapsam diye düşünen, beynini kullanan insanların baş belası olarak gördüğü, asalak, gereksiz, insanı deli eden, iyilik yapmaktan bezdiren, kendini zeki sanan geri zekalılardan. Yazabileceğim bir sürü olumsuz şey daha ama gerek yok. Çünkü onlar hayatlarından gayet memnun.

Bu yazı belki hayatımın ilerleyen zamanlarında karşıma çıkacak ama bunu umursamıyorum ve umursamayacağım. Ayrıca belirtmek isterim ki bu yazı bir isyan veya sinirin oluşturduğu kısa süreli bir düşünce değildir. Yıllardır düşündüğüm bir konu ve bir kaç ay önce verdiğim bir kararın sonucudur. Düşüncemi destekleyen ve desteklemeyen bir çok şey yaşadım ve yaşamaya devam ediyorum. Bu konuyla ilgili izlediğim filmlerde cabası. Açıklamaya çalıştığım şey şu ki: Kendimden eminim ve net bir şekilde söylüyorum. Aradığınız kriterlerin canı cehenneme...

Evet, biliyorum piskolojim bozuk ama bu bozuk olan beyin hücrelerimin ürünü değil. Sağlam kaldığını düşündüğüm hüclerin son çığlığı.

Bir kaç gün önce akıllı olarak lanse edilen aptal telefonumu kurcalıyordum. Bir kaç probleminden birini bu esnada çözdüm. Durumun farkına biraz geç vardım ama güzel oldu. Bundan sonrası için ne yapacağımı biliyorum en azından:).

Merhabalar Arkadaşlar,

Bu yazıyı size söylemek istediğim birkaç şeyi bilmenizi istediğim için uzun zamandır yazmayı düşünüyordum. Bazı düşüncelerim tam oturmamıştı ve hazır olmak deyimine biraz uzaktım. Şimdi sakinim ve hazırım sanırım.

Bu yazıyı okurken zaman zaman gülebilirsiniz. Aslında güler misiniz ağlar mısınız bilmiyorum ama bu benim için hiç önemli değil. Bu yazıyı okuduğunuz günün ertesi günü beni ilgilendiriyor. Tabiki düşüncelerinizi öğrenmeyi kesinlikle istemiyorum fakat zamanı gelince benim için önemli olacak.

Bundan kaç sene önceydi hatırlamıyorum. Bir dizi vardı ama bilmiyordum. Ben dizi bittikten sonra ara ara izlemeye başlamıştım. Sürekli takip edemiyordum ama takip etmek istiyordum. Bu yüzden tüm bölümlerini izleyememiştim. Daha sonra üniversite okurken tüm bölümlerini indirebilmiştim internet üzerinden. Her gün bir veya iki bölüm izliyorduk. Kaldığım öğrenci yurdunda bir kaç arkadaş toplanıp izlediğimiz bir dizi haline gelmişti. Herkes bilmiyordu ama izleyen herkes sevmeye başlamıştı ve beraber izler olmuştuk artık. Sınavlardan önce, sonra hiç farketmiyordu. Boşluk bulduğumuz her zaman diliminde izliyorduk. Buna rahmen tüm bölümlerini bitirememiştik yinede. Üniversitenin son zamanlarına denk gelmişti çünkü. Finallerimiz falan vardı ama 7 numarayı izlemeden edemiyorduk. Özelliklede ben ve bir arkadaşım.